Denizler’i katledenlerden ‘demokrat maskeli’ siyasetçiler
-
Yalçın Bayer, 20 Nisan 2010 tarihli Hürriyet gazetesindeki köşesinde DP (Demokrat Parti) Genel Başkanı Hüsamettin Cindoruk ile söyleşisini aktarıyor. Türkiye’nin bugün geldiği noktada önemli bir payı olan Süleyman Demirel liderliğindeki Adalet Partisi’nin (sonrasında Doğru Yol Partisi) yönetici kademelerinde bulunmuş, Demirel siyasi yasaklı iken onun emanetçiliğini yapmış ve hala yapmakta olan Hüsamettin Cindoruk konuşmasının bir yerinde şöyle diyor:
“Basınımız, Ali Elverdi’nin ölmesi konusunda bir şeyi yanlış yapıyor. Deniz Gezmiş ve arkadaşlarının idam kararının verildiği Sıkıyönetim Mahkemesi Başkanı Ali Elverdi yargıç değil, topçu subayıydı; daha sonra tümgeneralliğe kadar yükselmişti. O zamanki Sıkıyönetim Yasası gereğince, subaylar mahkeme başkanlığı yapıyordu. Ali Elverdi, teröristlere karşı mahkemede dik duran bir komutandı. Asıl idam kararını veren Süleyman Takkeci’dir. Daha sonra AKP’den iki dönem milletvekili olmuştur…”
Anlaşılan Deniz Gezmiş ve arkadaşlarının katledilmesi konusunda basının Ali Elverdi’yi sorumlu tutmasına üzülmüş Cindoruk. Asıl sorumlu Süleyman Takkeci imiş. Gerekçe olarak da Ali Elverdi’nin gençlere idam cezası veren mahkemenin başkanı ve yargıç değil topçu subayı olmasını gösteriyor. Herhalde şöyle demiş olmalı Ali Elverdi, ‘Ben bu işlerden anlamam, yasa gereği bu mahkemenin başkanıyım, siz ne isterseniz uyarım.’ Süleyman Takkeci de idam deyince olan olmuş. Süleyman Takkeci’nin iki dönem AKP milletvekilliği yaptığını söyleyerek dikkatleri AKP’ye çekmeye çalıyor. Gençleri ipe gönderen mahkemenin başkanı olan ve idam kararında en etkili kişi olduğu bilinen Ali Elverdi’nin sonradan kendi partisinden (AP) milletvekili seçildiğini de es geçiyor.
Ali Elverdi teröristlere karşı dik duruyormuş. Beş yüz bin kişilik ordu, tank, tüfek ile, yetmedi ardında ABD ve NATO ile birkaç bin yurtsevere karşı durmak ne kadar yiğitlikse…
Sayın Cindoruk’un o dönemde milletvekili olup olmadığını, milletvekiliyse kullandığı oyu bilmiyorum, ama idamlardan en az faşist cunta kadar, hatta daha fazla sorumlu olan, başında emanetçiliğini yaptığı Süleyman Demirel’in bulunduğu Adalet Partisi’ni temize çıkarmaya çalışıyor.
Demirel’in bile üstünden atmaya kalktığı insanlık ayıbını bunca yıl sonra onaylıyor.
Cindoruk, biricik suçu antiemperyalist, antikapitalist olan gençlere ‘terörist’ diyerek ‘cinlik’ yapıyor, kendisini iktidara getireceğini düşündüğü iç ve dış neoliberal odaklara mesaj gönderiyor. ‘At’ değiştirirseniz bizi unutmayın, demeye getiriyor. Gerçekte çağrı çıkardığı odakların kendilerini çoktan tarihin çöp bidonuna attığına inanmak istemiyor.
Ülkemizde ılımlı bir sağcı sayılan, hatta kimi çevrelerce ‘demokrat’ olarak kabul gören Cindoruk darbelere karşı olduğunu da söyler durur. Ama onun 12 Şubat 2007 tarihli Yeni Şafak gazetesinde Mehmet Gündem’e verdiği röportajı okursanız ne biçim bir ‘demokrat’ ve ne biçim bir ‘darbe karşıtı’ olduğunu hemen anlarsınız. İşte o sözleri:
“Ne kadar güçlü olsanız da sorgulanırsınız, hayatınızın her anında idamlıkları gözünüzün önünde sallanır bulursunuz. Onları bir kere sallandırdınız, sizi de vicdanınız yaşadığınız sürece günde birkaç kere sallandırmaya devam edecek…
27 Mayıs darbesi, iktidarın düşürülmesi, Başbakan ve arkadaşlarının hukuksuzca yargılanıp, aşağılanmaları ve ansızın boyunlarına canice ipin geçirilmesi kolay kolay unutulacak bir insanlık ayıbı değil.
Bu insanlık suçu hep yaşayacak.
Ama 27 Mayıs’ın eli kanlılığı, acımasızlığı 12 Mart ve 12 Eylül’de sürmedi.”
Ülkemdeki askeri darbelerin arkasında sadece ABD emperyalizmi ve yerli büyük burjuva yok. İşte böyle onların sözcülüğüne soyunan sivil kafalar ve siyasetçiler de var. Bunlar yüzlerine taktıkları demokrasi maskesiyle kitleleri kandırırlar; ama foyaları bir gün mutlaka açığa çıkar.
Örneklerinde görüldüğü gibi.
7 Mayıs 2010
Cafer Karatepe
Bir önceki yazımız olan Neden Talebimiz Özerk Demokratik Üniversite Olamaz başlıklı makalemizde demokratik, devrimci üniversite ve eğitim hakkında bilgiler verilmektedir.
Random Posts
Dergimizin Yeni Dönem 1.Sayısı CIKTI
Sizlerle ilk defa buluşmanın heyecanı ile Merhaba...
Şüphesiz, bir derginin emekçileri için en güzel kısımdır Merhaba yazısını yazmak. Çünkü; artık dergimizin tamamlandığı ve baskıya hazır olduğu anlamına gelmektedir bu yazı..
Bir çok zorluk içinde hazıladığımız, ilk sayımızı sizler ile paylaşmaktan sevinç duyuyoruz... Onca zamandır, elimizdeki kısıtlı olanaklarla hazırlığımız kollektif bir çalışmanın ürünü olan dergimiz artık ellerinizde.
Fazla söze gerek yok... Yola çıktık yürüyoruz... Yolun henüz başındayız biliyoruz ve "uçmadan "ilerliyoruz. Sizlere, bizim için yazması büyük bir keyif olan Merhaba yazımızda; "biz şöyle dergiyiz, biz böyle dergiyiz" demeyeceğiz. Bizi anlatan yazılar dergimizin en arka sayfalarında mevcut. İlk sayımızda elimizden geldiği kadar çeşitli yazılara yer vermeye çalıştık ve kısmen'de içimize sinen bir çalışma oldu. Fakat dedik ya daha yolun başındayız, eksikliklerimizin farkındayız.
Sizlerle bir sonraki Merhaba yazısında görüşmek dileği ile... İyi okumalar...
Bizle Alaymı Ediyorlar?
Bizlerle alaymı ediyorlar? Henüz konuşmasını bile bilemeyen insanları, bizlere alternatif olarak sunuyorlar... Bizlere yıllardır "sosyal demokrat, islamcı, milliyetçi" olarak sundukları arasında ne fark vardı. Hepsi İMF ile yaptıkları anlaşmalar ile bizleri bağımlı hale getirmedimi? Yada özelleştirmeler ile bizlerin emekleri ile kurulan kuruluşları, sağa sola peşkeş çekmedimi... Hepsi aynı... Hepsi uşak... Tek bir alternatifimiz var; Özür Ülke, İnsanca Yaşam MÜCADELESİ
Emektar Daktilo Dergisi
- Senaryo = Cihan Engin Pusuluk - Çağdaş Özer - İlkay Berber Oyuncular = Zeynep Işık - Onur Güney
